Η Λίλιθ μιλά απευθείας σε διαχρονικά ζητήματα εξουσίας, φύλου και ελευθερίας.Στον πυρήνα της, η Λίλιθ συμβολίζει την απόρριψη κάθε ιεραρχίας που τοποθετεί ένα φύλο κάτω από το άλλο. Δεν είναι μια διαφωνία πάνω σε κανόνες,είναι μια ριζική αμφισβήτηση της ίδιας της ιδέας ότι κάποιος γεννιέται για να υπακούει και κάποιος άλλος για να διατάζει.Η Λίλιθ επιλέγει την έξοδο. Ακόμα κι όταν αυτή η έξοδος σημαίνει απομόνωση, περιθωριοποίηση ή κοινωνική καταδίκη. Συμβολίζει την ιδέα ότι η ψευδής ασφάλεια μέσα σε μια άδικη δομή είναι χειρότερη από τη μοναξιά της ελευθερίας.Οταν μια γυναίκα φεύγει επειδή αρνείται να υποταχθεί, η πατριαρχική αφήγηση τη μετατρέπει αυτόματα σε απειλή.Η Λίλιθ συμβολίζει το απόλυτο δικαίωμα κάθε ανθρώπου, και ειδικά κάθε γυναίκας, να ορίζει το σώμα, τις επιθυμίες και τις συναινέσεις της.